Pod koniec 1991 roku organizacja Information et Publicité, współpracująca ze środkami przekazu, zwróciła się z pytaniami do ponad 9700 osób w 20 krajach, by zebrać informacje o życiu codziennym w Europie. Jak wygląda rozkład dnia w poszczególnych krajach? Gazeta Süddeutsche Zeitung informuje, że najpóźniej chodzą spać Grecy (o godzinie 0.40), a najwcześniej wstają Węgrzy (o 5.45). Mieszkańcy Irlandii i Luksemburga śpią dłużej niż pozostali. Telewizja nie cieszy się szczególną popularnością wśród Czechów, Słowaków i Szwajcarów, którzy włączają odbiorniki tylko na dwie godziny dziennie, natomiast Brytyjczycy „wpatrują się w tę skrzynkę prawie cztery godziny”. Szwedzi ponad pięć godzin spędzają na słuchaniu radia albo na czytaniu, Duńczycy zaś przez półtorej godziny dziennie odpoczywają w kinie, teatrze lub w podobnym miejscu.

Ostatnie badania nad szkieletami robotników, którzy pracowali przy piramidach, grobowcach i świątyniach faraonów wskazują, że byli oni niedożywieni, schorowani i przepracowani. Wielu z nich cierpiało na artretyzm, jak mówi egipska antropolog Azza Sarry el-Din. Jej badania wyjawiły także, iż robotnicy pracowali ponad siły. „Mieli kręgosłupy skrzywione od dźwigania ciężkich ładunków” i cierpieli na „bolesne zapalenie kości” — kończy pani el-Din. Oznaki tych chorób wykryto podczas badania czaszek, kręgosłupów oraz fragmentów kości palców rąk i nóg, wydobytych z pobliskich cmentarzy. Jednakże objawów wspomnianych chorób nie stwierdzono w czasie oględzin szczątków znalezionych w miejscach, gdzie chowano osoby z wyższych klas. Antropolodzy oceniają, że robotnicy żyli od 18 do 40 lat, podczas gdy członkowie klas uprzywilejowanych — jakieś 50 do 70 lat.